Ολοκληρώσαμε την επίσκεψή μας στα χωριά των Δήμων Τρίπολης και Γορτυνίας και η εικόνα εγκατάλειψης είναι αποκαρδιωτική.
Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα είναι ένα: Γιατί η Πολιτεία και η Περιφέρεια συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια και να μην ενεργούν για την ασφάλεια των πολιτών;
Η μεγαλύτερη πληγή της περιοχής είναι το επαρχιακό οδικό δίκτυο.
Κακοτεχνίες, λακκούβες, ελλιπής φωτισμός και ανύπαρκτη σήμανση συνθέτουν ένα σκηνικό επικινδυνότητας.
Απευθύνουμε, λοιπόν, ένα ξεκάθαρο ερώτημα προς την Περιφερειακή Αρχή:
Έχουν ελεγχθεί στατικά οι γέφυρες και συνολικά οι βασικές οδικές υποδομές της περιοχής μετά τις μεγάλες καταστροφές του περασμένου χειμώνα;
Υπάρχει σχέδιο ή απλώς ελπίζουμε να μην συμβεί το μοιραίο;
Η αδιαφορία όμως δεν σταματά στους δρόμους:
Τα ρέματα παραμένουν σε μεγάλο βαθμο ακαθάριστα και η αντιπλημμυρική θωράκιση είναι ουσιαστικά σχεδον ανύπαρκτη.
Πρέπει πρώτα να θρηνήσουμε καταστροφές για να κινητοποιηθεί ο κρατικός μηχανισμός;
Την ίδια ώρα, τα αρδευτικά δίκτυα καταρρέουν, “στραγγαλίζοντας” τον πρωτογενή τομέα και αυξάνοντας το κόστος για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους μας.
Ως «Πρώτα η Πελοπόννησος», απαιτούμε απαντήσεις και, κυρίως, πράξεις.
Απαιτούμε άμεση δημοπράτηση έργων οδικής ασφάλειας, συντήρηση των γεφυρών και αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων (ΕΣΠΑ, Ταμείο Ανάκαμψης) για κλειστά αρδευτικά δίκτυα και αντιπλημμυρικά έργα.
Η ύπαιθρος της Αρκαδίας ερημώνει.
Αν δεν επενδύσουμε τώρα στις υποδομές, πώς περιμένουμε να κρατήσουμε τους νέους στον τόπο τους;
Η διαδρομή Τρίπολης-Στεμνίτσας, στο ύψος της διασταύρωσης προς Ελάτη, έχει μετατραπεί σε ένα ιδιότυπο πάρκο ακραίων δοκιμασιών για οχήματα και οδηγούς, με πάνω από 30 συνεχόμενους «κρατήρες» μεγάλου βάθους να κοσμούν το οδόστρωμα εδώ και περισσότερο από έναν μήνα.
Φαίνεται πως η Περιφερειακή Αρχή αντιμετωπίζει τη συγκεκριμένη παγίδα περισσότερο ως ένα τοπικό αξιοθέατο που δεν πρέπει να αλλοιωθεί, παρά ως έναν καθημερινό, υπαρκτό κίνδυνο, αφήνοντας την ασφάλεια των πολιτών στον «αυτόματο πιλότο» της τύχης.
Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα καταγράφουμε «μόνο» υλικές ζημιές στα οχήματα και ατυχήματα χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς, πιστώνεται αποκλειστικά στα αντανακλαστικά των οδηγών και όχι στην προνοητικότητα των αρμοδίων υπηρεσιών.
Το ερώτημα που πλανάται, πλέον, δεν είναι αν η διοίκηση αντιλαμβάνεται το πρόβλημα, αλλά το πόσες σπασμένες αναρτήσεις, πόσα εκτροχιασμένα αυτοκίνητα και πόσα «παραλίγο» χρειάζονται για να θεωρηθεί η αποκατάσταση του αυτονόητου μια επείγουσα υποχρέωση και όχι μια ακόμα εκκρεμότητα για το αόριστο μέλλον.
Περιφερειακή Παράταξη Πρώτα η Πελοπόννησος
Μανώλης Μάκαρης , επικεφαλής
Γεώργιος Φαράντος , μέλος
